İş hayatında odaklanmak denince çoğu kişinin aklına, tek bir işe yoğunlaşmak geliyor. Ama odak sadece yapılacak işi “seçmek” değil; aynı zamanda vazgeçebilmektir.
Çünkü odağı dağıtan şey, genelde yapılacak çok iş değil, bırakmaya cesaret edemediklerimiz oluyor. Her toplantıya girmek, her projede yer almak, her konuya müdahil olmak, herkese ve her şeye yetişmeye çalışmak… Bu yaklaşım dışarıdan üretkenlik gibi görünebilir ama içeride derinliği kaybettiriyor.
Benim deneyimim şu: odak aslında ağırlıklı bir eleme işi. “Bunu yapacağım” kadar net biçimde “bunu yapmayacağım” da diyebilmeli insan. Vazgeçtiğinde alan açılıyor, alan açıldığında da gerçekten önemli olana yer kalıyor. “Bunu yapmayacağım” diyemediğimde bölünüyorum; zamanımın çoğu da tam olarak burada eriyip gidiyor.
Asıl odak, herkesin istediğini değil; gerçekten değer katanı seçip önceliklendirebilmektir.