Kavram, Adam Grant’in çalışmalarında yer alıyor ve anlatılan şey bana fazlasıyla tanıdık geldi.
Her zaman sınırlarını koruyan, doğruyu söylemek pahasına uyumsuz görünmeyi göze alan.
Ne her şeye “evet” diyen ne de sessiz kalan biri.
Kendi adıma fark ettiğim şey şu:
Benim destek olma biçimim, uyumlu görünmekten çok, işi gerçekten daha iyi hale getirmekle ilgili.
Bu da bazen “zor” ve “fazla net”, genelde ise “itiraz eden” biri gibi görülmeme sebep oluyor.
Ama mesele itiraz etmek değil.
Mesele, değer kattığını düşündüğün yerde birlikte yürüyebilmek; katmadığını düşündüğün yerde de karşı durabilmek.
Herkesi memnun etmeye çalışmak değil, insanın kendi içinin rahat olması mesele.
Sanırım kendimi bildim bileli tüm okları üstüme çekmeyi ya da karşıt görüşleri yaratacağını bile bile, yaptığım şeyi ilk kez bu kadar net adlandırabildim.